Στην πέμπτη ανήκουμε την πιο φθαρτή γενιά, έχοντας απωλέσει των θεών τη Χάρη. Γεμάτοι πάθη, φθόνο και μικροψυχιά, δίψα για πλούτη και για όλα τα υλικά, υπνωτισμένοι να κυλιόμαστε σε βούρκους από κόπρανα και αίμα. Δεν είναι ότι μας εγκατέλειψαν οι θεοί. Μονάχοι μας διαλέξαμε την τρυφηλότητα και το εύκολο κέρδος εις βάρος συνανθρώπων, χωρίς να νοιαζόμαστε πλέον να ομοιάσουμε στο θρυλικό εκείνο γένος των Ηρώων, που παρ’ ότι είχαν κόντρα τον καιρό, κατανίκησαν τις αδυναμίες τους, διδάσκοντας μας με αυταπάρνηση και με φιλότιμο, πως να διάγουμε τον σύντομο βίο μας εναρμονισμένοι με τις Αρετές, βαδίζοντας στο φωτεινό μονοπάτι του Άριστου Μέτρου. Τίποτα όμως δεν είναι αμετάκλητο στην κυκλική ροή του Χρόνου και παρ’ όλη την πτώση του Σιδηρούν Γένους, ένας καλύτερος άνθρωπος μέλλει να γεννηθεί.

____________________________________________________________________________

We belong to the fifth generation, the most corruptible, having lost the Grace of the gods. Full of passions, envy and petty-mindedness, thirst for wealth and all material things, hypnotized to roll in mires of feces and blood. It is not that the gods have abandoned us. We alone have chosen tenderness and easy gain at the expense of our fellow men, no longer caring to resemble that legendary race of Heroes, who, despite having time against them, overcame their weaknesses, teaching us with self-denial and with self-respect, how to live our short lives in harmony with the Virtues, walking on the bright path of the Perfect Measure. But nothing is irreversible in the cyclical flow of Time, and despite the fall of the Iron Race, a better man is yet to be born.